Biraz Rahat Bırakın! Lütfen!

bu kadar gelinmez bir insanın üstüne ki ben gayet sakin, ılımlı ve insanların her şeyi yapabileceğini düşünen biriyimdir ama yok!! bu kadarı artık benim sınırlarımı zorluyor. bunların olabileceğini hiç düşünemiyorum değil üstüne kafa yormak aklımın köşesine bile tutunamayacak olaylar!

oysa neydi amacım buraya gelirken.. tatilde olan ve uzun süredir yazmayan biri olarak ve üstüne harika geçirilmiş bir haftasonunun hissettirdiklerini yazmaya çalışacaktım, öyle güzeldi işte ama şuan sinirlerime hakim olamıyorum.

iki gün önce yine böyle başka bir aklı evvel bir mahluka sinirlenmiştim-insan diyemeyeceğim kimse kusur bakmasın!- tam onun stresini atmak üzereyken hop bir tane daha hop bir tane daha! ağlama duvarı mıyım şamar oğlanı mıyım? gelen vuruyor giden vuruyor birileri de gelip dert yanıyor sanki benim suçum!

hazır madem açtım böyle bir vesileyle bayramlık ağzımı o beynini doğumda ana rahminde bırakan insan bozması, yaşına bile hürmet edemediğim böceğe de sıralamadan geçemeyeceğim.

sen önce geleni geçeni ağzı açık hayran budalası gibi seyretmemeyi öğren, sen önce derdin olan insanın arkasından konuşmamayı öğren, sen önce bir şey dediysen arkasında durmayı öğren. sonra kaçacak delik ara! ne oldu? ne güzel diziyordun lafları arkamızdan. büyüksün dedim sustum, bunaksın dedim sustum seni kaale almadıkça şiştikçe şiştin. bu kadar mı pislik olabilir bir varlık! -hala insan diyemiyorum!-

peki ya sonra? nerdesin iki gündür? kendimi kabettirecek kadar sinirlendir beni bas damarıma düşünmekten utandığım kelimeleri yaşına başına bakmadan sırala sonra sinirlenince kapıyı bacayı açık bırakıp kaç! sen dua et o sulandığın torunun yaşındaki insan yanımdaydı da beni tutmaya çalışırken sana da kaçma vakti kaldı! yoksa inan o sinirle o evi değil başına yıkmak seni gömerdim o eve. dağıttığım parçalarını günlerce toplamak zorunda kalırlardı -gerçi bazı parçaların doğarken yokmuş bazıları da kullanmaya kullanmaya zaman aşımına uğramış! dikiş tutmuyor şimdi!- karşıma çıkma sakın! gerçi o pislik düşüncelerinden sonra sonra o evden çıkamayacak durumdasın. önceki vukuatlarınla birleşince rezilliğin dibine vurdun artık, güle güle otur kaçtığın yerde!

nasıl dolmuşum...nasıl sinirlere boğmuş beyin felci geçirtmiş ecinni kılıklı yaratık bana. Allah'ım yaratılanı severim yaratandan ötürü dedim dedim ama bu aşağılık düşüncelerle sağa sola sarkan birine tahammül edemem asla!

geçtik bunu da.. düşünmeden hareket etmemeye dikkat eden insanın nasıl katil olabileceğini gördüm, kendimden korktum ve bu benim bu şekilde 2. sinirlenişim. çünkü ben üzülürüm, kırılırım, olmadı susarım sonra hallederim tabi ki karşımdaki insansa..

bunun üstüne 2 üzücü olay daha yaşadım. şaşırdım ve çok kırıldım. insan tanımadıklarından zarar görünce üzülmüyor da değer verdikleri canını çok yakıyor ama bu konularla ilgili yazamayacak kadar üzgünüm ve bu kez hazmetmeyeceğim. artık herkes kendine çeki düzen vermeli ve ben gidersem...bu gerçek olacak.

hayat yine mi büyüttün beni nietzchenin dediği gibi, 4 gün içinde olması ağır oldu ama sanki. şimdi sakinleşmeliyim...geçen rüya gibi haftasonunun devamını görmek istiyorum sadece bu haftasonu.. ve şuan yazamayacak kadar güzel yaşıyorum "o"nlu günleri...
yazacağım günler -tabi tuhaf durumlar ket vurmaya devam etmezse- gelecektir.